What to wear?

Zenuwachtig? Ja, stiekem wel. Vreemd genoeg maak ik me niet druk om de vragen tijdens mijn sollicitatiegesprek en ben ik niet bang dat ik niet uit mijn woorden kom. Dat zit wel goed. Er speelt eigenlijk maar één vraag door mijn hoofd: wat moet ik aan?!

Mijn klasgenootjes en ik zijn op zoek naar een stageplaats voor volgend jaar. Iedereen is druk bezig met het versturen van brieven, maar wat nou als je op gesprek mag komen? Volgens mij is iedereen goed voorbereid. Aan de inhoud zal het dus niet liggen. De eerste indruk, daarin moeten we ons onderscheiden van de rest.

Het beeld dat iemand anders van ons heeft wordt bepaald door verschillende factoren. Een stevige handdruk, een rustige en zelfverzekerde uitstraling, maar ook onze kleding. Ik voel me zekerder als ik iets aan heb waar ik me goed in voel en waarin ik professioneel over kom. Ik probeer dan ook altijd in te schatten wat er past bij het bedrijf waar ik solliciteer. Bij een creatief bureau ga je natuurlijk niet in je mantelpakje en bij een bank laat je je Superman shirt thuis.

Dit klinkt nogal oppervlakkig en natuurlijk moet de inhoud de reden zijn om aangenomen of afgewezen te worden. Toch vraag ik me af wie daar nog naar gaat luisteren als ik op gesprek kom met afgetrapte gympen en een gescheurde spijkerbroek.

Voor de geïnteresseerden:
Vandaag is het een spijkerbroek met een zwarte blouse geworden. Netjes, representatief, maar ook helemaal mezelf!

"Moeten we doen!"

Er is geen enkele zin die ik zo vaak voorbij hoor komen in een gesprek. Dagje naar de sauna, moeten we doen. Avondje stappen, moeten we doen. Gezellig bijkletsen, moeten we doen. Als ik mijn berichtgeschiedenis van WhatsApp moet geloven, heb ik ontzettend veel te doen. In mijn agenda blijkt het wel mee te vallen.

Voor mij is een 'moeten we doen' een aanleiding om direct mijn agenda te pakken. Veel vrienden denken daar anders over. Vind ik het leuker? Wil ik liever dan de rest? Vast niet. Het ligt er aan hoe we deze zin interpreteren. Iedereen heeft het druk en 24 uur in een dag is ook voor mij te weinig, maar laten we vooral niet vergeten dat zo'n dagje sauna of een avondje bijkletsen vooral een kwestie is van willen.

En voor dingen die we echt willen maken we tijd. Toch?

Kriebels

Kriebels, mijn reden om te beginnen met mijn blog 'Iets met Communicatie'. Niet door het mooie weer of de naderende deadlines, maar alle andere leuke blogs die ik om me heen zie verschijnen.

Mijn naam is Dio Bos. Ik praat graag, ik schrijf graag, ik doe 'iets met communicatie en dat is dan ook mijn favoriete onderwerp. We communiceren de hele dag en geven betekenis aan alles wat er om ons heen gebeurt.
Op dit blog ga ik het hebben over de boodschappen die wij, al dan niet bewust, 'zenden' en de betekenissen die anderen daaraan kunnen geven.

Voor nu het belangrijkste: welkom op mijn blog! Misschien leer je er iets van of geeft het stof tot nadenken, maar ik hoop vooral dat ik je kan amuseren en misschien zelfs aansteken met mijn enthousiasme.

Liefs,

Dio