Alweer meer dan een week geleden sloot het glazen huis in Heerlen zijn deuren. Het einde van een top week. Een week met een lach en een traan. Een week waarin Heerlen groeide.
Ik woon al een paar jaar niet meer in Heerlen, maar daar op het Pancratiusplein te midden van alle mensen, lampjes en gezelligheid voelde ik me 100% Heerlenaar. Trots op de stad die op dat moment een beetje van iedereen was, maar voor altijd een beetje van mij. Trots op het feestje dat we samen hebben gemaakt. Trots op onze stad. Heerlen, keep this going!
Het Serious Request-circus bracht drukte en gezelligheid naar Heerlen. Een week lang waande ik me bijna in een andere stad. Een stad waar gejuicht wordt als Beppie Kraft 'Heerlens trots' wordt genoemd, al zou ik dat met carnaval toch niet durven. Een stad die gewend is aan bezoekers uit alle windstreken, een mooie stad, een stad waarvan iedereen deel wil uitmaken.
Ik woon al een paar jaar niet meer in Heerlen, maar daar op het Pancratiusplein te midden van alle mensen, lampjes en gezelligheid voelde ik me 100% Heerlenaar. Trots op de stad die op dat moment een beetje van iedereen was, maar voor altijd een beetje van mij. Trots op het feestje dat we samen hebben gemaakt. Trots op onze stad. Heerlen, keep this going!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten